Voel je af en toe regelmatige plopjes in je buik? Dan heeft je baby de hik! Dit kan naar het einde van je zwangerschap toe nog vaak voorkomen. Hoewel het schattig kan lijken, vraag je je misschien af wat de oorzaak is en of het gevaarlijk is. In deze fase van de zwangerschap, rond de 27 weken, wordt je baby steeds groter en merk je waarschijnlijk steeds vaker schokkerige bewegingen.
Waarom krijgt je baby de hik in de buik?
De hik bij een ongeboren baby ontstaat meestal doordat de foetus zich verslikt in het vruchtwater. Vanaf ongeveer week 23 van de zwangerschap begint je baby naast het slikken ook ademhalingsbewegingen te maken, waarbij vruchtwater wordt ingeademd. Hoewel de baby geen zuurstof uit dit vruchtwater haalt (dit gebeurt via de navelstreng), kan het verslikken bij het inademen leiden tot de hik. Dit uit zich als een ritmisch, schokkend gevoel in de buik, wat overigens niet pijnlijk is voor de baby.
Een andere mogelijke oorzaak van de hik is het inslikken van lucht tijdens het voeden, vooral als de baby gulzig drinkt of als de speen van de fles niet goed aansluit. Ook plotselinge temperatuurwisselingen, zoals na een badje of bij het geven van een koude fles, kunnen de hik uitlokken. Het middenrif, de spier die een belangrijke rol speelt bij het ademen, trekt dan plotseling samen. Bij baby's, wiens zenuwstelsel nog volop in ontwikkeling is, komt dit vaker voor dan bij volwassenen.
Wat merk je van de hik?
De hik in de buik is vaak voelbaar als regelmatige, ritmische schokjes. Naarmate de zwangerschap vordert en de baby groter wordt, kan de aanstaande vader de hik soms zelfs waarnemen door naar de blote buik te kijken, vooral als de moeder ligt. De buikwand geeft de schokjes dan goed door.
Na de geboorte kan de hik ook nog steeds optreden, vaak na het drinken. Het kan er intens uitzien, zo'n klein lijfje dat op en neer gaat. Toch is het belangrijk te weten dat de hik bij baby's een normaal verschijnsel is en meestal vanzelf weer overgaat. De baby merkt er vaak niets van.
Gevolgen van de hik bij baby's
De hik zelf heeft geen schadelijke gevolgen voor de baby, noch in de baarmoeder, noch na de geboorte. Het is een onderdeel van de ontwikkeling en een normale reflex. Soms wordt beweerd dat baby's die in de buik vaak de hik hebben, dit ook na de geboorte zullen houden. Dit is echter iets waar ze na verloop van tijd overheen groeien.
In de meeste gevallen is er geen reden tot zorgen. De hik gaat vanzelf weer over. Wel kan het nuttig zijn om te letten op de drinkgewoonten van je baby. Als je borstvoeding geeft, kan het helpen om te letten op de aanlegtechniek. Bij flesvoeding kan het proberen van een andere houding of een andere speen helpen om minder lucht in te slikken. Het rechtop houden van de baby na het voeden kan ook bijdragen aan het verminderen van de hik.
Wanneer professioneel advies inschakelen?
Hoewel de hik meestal onschuldig is, zijn er situaties waarin het verstandig is om professioneel advies in te winnen. Als je baby erg vaak de hik heeft, onrustig is, moeite heeft met drinken tijdens of na de hik, of als er andere problemen optreden zoals veel huilen of slecht slapen, is het raadzaam om contact op te nemen met je verloskundige, huisarts of het consultatiebureau. In zeldzame gevallen kan veelvuldige hik ook wijzen op verborgen reflux.
Volgens de laatste inzichten is het in de meeste gevallen het beste om de hik zijn gang te laten gaan. Er zijn veel bakerpraatjes rondom het stoppen van de hik, maar deze werken vaak niet en kunnen de baby zelfs van streek maken.
Ontwikkeling van de baby rond 27 weken zwangerschap
Rond de 27 weken zwangerschap, het begin van het derde trimester, wordt het steeds krapper in de baarmoeder. Je baby groeit flink en krijgt een extra laagje vet. Zijn spieren worden sterker en het kraakbeen begint langzaam te verbenen, waardoor de botjes steviger worden. Hoewel de schedel nog zacht is om de bevalling mogelijk te maken, is de ontwikkeling in volle gang. Je baby oefent ook met ademhalen en kan zich af en toe verslikken, wat weer kan leiden tot de hik.
Fysieke veranderingen bij de moeder:
- De bovenste rand van de baarmoeder komt tot halverwege je navel en het borstbeen.
- Je kunt last krijgen van benauwdheid doordat de baarmoeder tegen je ribben drukt.
- Zuurbranden kan optreden doordat de maag in de verdrukking komt. Kleinere, frequentere maaltijden kunnen helpen.
- Bekkeninstabiliteit kan ontstaan door het hormoon relaxine, wat leidt tot soepelere verbindingen tussen de bekkenbeenderen.