Het verlies van een kind, of het nu door vroeggeboorte, miskraam of later in het leven is, is een van de meest hartverscheurende ervaringen die een mens kan meemaken. De vreugde en hoop die gepaard gaan met de verwachting van nieuw leven, slaan in één klap om in een allesoverheersende pijn. In tijden van diep verdriet kan het vinden van de juiste woorden om uiting te geven aan dit immense gemis, ontzettend moeilijk zijn. Deze pagina is bedoeld om troost te bieden en herkenning te vinden in gedichten en teksten die passen bij het overlijden van een kind of baby.
Persoonlijke Ervaringen met Vroeggeboorte en Verlies
De zomer van 2018 bracht een onverwachte wending voor een gezin: tijdens hun vakantie braken de vliezen van hun tweeling. Op 31 juli 2018 werden Guus en Jasmijn geboren, maar helaas hebben beide kinderen het leven verloren. Wat volgde was een periode van diepe rouw.
Anderhalf jaar later, op 28 weken en 5 dagen zwangerschap, werd hun dochter Sara veel te vroeg geboren. De geboorte viel samen met Allerzielen. Terwijl Sara op de baby-IC lag, staken de ouders op 2 november 2019 twee kaarsjes aan op het graf van Guus en Jasmijn. Dit illustreert de schrijnende realiteit van het vieren van het leven op 1 november en het een dag later herdenken van overleden kindjes.
Onlangs, op 1 november, vierde Sara haar eerste verjaardag. Het gezin beleefde een vreugdevol weekend, waarbij haar verjaardag uitbundig werd gevierd.
Gedicht: 'Te Klein'
Het gedicht 'Te Klein' raakt de kern van het gemis en de onvoltooide toekomst:
Je was nog Kleiner dan je kleinste kleertjes.
Je was nog kleiner dan je kleinste kruik,
Nog kleiner dan je kleinste knuffelbeertjes.
Je was nog veel te klein voor uit de buik.
Je had gewoon nog even moeten wachten.
Dan mocht je op een dag bij mij op schoot.
Dan kon ik zien hoe lief je naar me lacht
en naar me keek. Dan was je nu niet dood.
Ik schilder witte vlinders op je kistje.
Je was nog kleiner dan ik had gedacht,
Je kwam te vroeg uit mamma’s buik.
Dit gedicht, overgenomen met toestemming van de uitgever, is opgenomen in de bundel Doodgewoon, die diverse aspecten van de dood belicht met gedichten en prenten voor alle leeftijden.
Woorden van Troost en Herkenning
Het verlies van een kind laat een onbeschrijfelijke leegte achter. De pijn is schrijnend, vooral wanneer het gaat om een baby die nog zo vol leven leek te zitten. Of het nu gaat om het afscheid van een eigen kind, of het meeleven met vrienden of familie die dit verlies moeten dragen, de behoefte aan troostende woorden is groot. Deze teksten bieden een steun in de rug:
Teksten voor het Overlijden van een Kind of Baby
- "Jullie moesten zo plots afscheid nemen van de grootste liefde van jullie leven. We kunnen ons niet voorstellen hoeveel pijn dit moet doen en hoeveel jullie hem/haar missen. Weet dat we aan jullie denken, en [Naam] voor altijd in ons hart is."
- "We zijn stil, omdat we de juiste woorden gewoon niet kunnen vinden. Heel veel sterkte met dit verlies."
- "Zo’n groot verlies is allesoverheersend, en het heeft ons tot in het diepst van onze ziel geraakt. Maar naast dat we ontzettend verdrietig zijn, zijn we ook dankbaar dat we zulke fijne herinneringen met [Naam] mochten maken."
- "Het maakt niet uit of een overleden kind al volwassen was of niet, het gemis is hetzelfde. Het verlies van een baby is ontzettend schrijnend. De hoop en vreugde die je als ouders voelt, wordt in één klap een hartverscheurende pijn. Wat hebben ze het nodig om bijgestaan te worden door familie, vrienden en kennissen. En als je dit zelf door moet maken vind je het misschien fijn om troost te halen uit steunende teksten."
- "Nooit meer voel je zijn/haar handje om je duim, nooit meer ligt dat zachte bolletje tegen je aan. Maar jullie kleintje zal voor altijd in je hart wonen, en we zullen hem/haar voor altijd in onze herinneringen houden."
- "Het is helemaal oké als jullie voor altijd verdrietig zijn. Het herinnert jullie eraan dat hij/zij er echt was."
- "Wat een gemis, wat een onvoorstelbaar verlies. We zijn er stil van en kunnen geen woorden vinden voor wat jullie moeten doormaken. Voor altijd een sterretje aan de hemel en een lichtje in ons hart."
- "Lief, klein kindje, wat was je welkom, maar het mocht niet zo zijn. We weten dat papa en mama heel veel trots en liefde voor je voelen."
- "Het verlies van [naam] is niet alleen het verlies van jullie baby."
Teksten na een Miskraam
Een miskraam, hoe vroeg ook, brengt een diep verdriet met zich mee. Het verlies van een bundeltje vreugde, hoe klein ook, kan ontzettend veel pijn doen. Voor degenen die dit meemaken, of voor degenen die troost willen bieden aan een vriendin of collega, zijn hier enkele teksten:
- "Ik kan me niet voorstellen wat voor ontzettend zware tijd jullie doormaken. Wat zal het ongelooflijk moeilijk zijn om dit kleine kindje te moeten missen. Waar ooit hoop en blijheid was om een klein mensje dat bij je groeide, is nu een grote leegte ontstaan. Heel veel sterkte met het verlies van jullie lieve, kleine jongetje/meisje."
Gedichten over Vroeggeboorte en Kleine Wonderen
De geboorte van een prematuur kindje is een wonder op zich, een bewijs van veerkracht en een strijd om het leven. De volgende gedichten vangen de emoties rondom vroeggeboorte en de liefde voor deze kleine strijders:
Gedicht: 'Klein Wonder'
Opnieuw zo'n groot wonder,
een dochter lief en klein.
Opnieuw dat heerlijke gevoel
van, blij, trots, en heel gelukkig zijn.
Gedicht: 'Te vroeg geboren'
Ons kindje, zo klein en zo teer,
duikelde al vroeg heen en weer.
Ze zou nog 12 weekjes moeten wachten, die guit.
Daar trok zij zich niks van aan, ze wilde eruit.
Ons kleine vechtersbaasje van 28 weken,
nou, die zit dus al vol streken.
Want iedereen de stuipen op 't lijf jagen, dat deed ze al gauw.
Maar haar ouders zijn nu al zo trots als 'n pauw.
En dat we haar toch thuis hebben gekregen, opdat we haar zelf kunnen 'verplegen',
dat overtrof onze mooiste dromen.
Maar ze is nu dan toch thuisgekomen.
12 mei blijft haar geboortedag en 10 juli, is de dag dat ze naar huis toe mag.
Kom en bekijk dit kleine wonder, want ze is en blijft voor ons toch zeer bijzonder.
Gedicht: 'Wonder'
Twee twinkelende oogjes,
twee spartelende pootjes,
zo hulpeloos, zo breekbaar en zo teer,
wat zwarte sprieterige haartjes
en dan ... die zoetgevooisde kaartjes
met woorden van geluk en trots en meer!
Een wondertje op pootjes?
zo noemde iedereen die zacht getinte mooie meid,
een vechtersbaas die streed tot aan de laatste loodjes,
een kampioen in die welhaast verloren strijd.
Gedicht: 'Wonder'
Zo klein zo pril,
En toch al zo een sterke wil,
Urenlang naar je kijken, op wie jij zal gaan lijken,
zo kwetsbaar, sterk en mooi, waarvan ik ontdooi,
dat zijn die mooi ogen van jou, waar ik zo van hou,
die kijken rond alsof je alles al weet,
en dan komt er weer een kreet,
soms van geluk soms van verdriet,
maar dat wij papa en mama van je houden dat vergeet je niet.
Gedicht: 'Prematuur'
Een popje onder een glazen serreke
Het leven vroegtijdig gekomen
Als de glinstering van een sterreke
Te vroeg nog om te dromen
Gevoelig en fragiel
De liefde die mens geworden is
Het pareltje dat ik bemin
Ik zou willen voelen, dat wat ik mis
Achter glas verstoken
Net als een teer plantje klein
De mooiste bloem ontloken
Nog volkomen 'afhankelijk' zijn
Eindeloos deint de tijd
Eer het kindeke, voldoende resistent
Van het glazen huizeke bevrijd
De échte moederliefde weer herkent..
Gedicht: 'Mijn klein wonder'
Mijn lief kindje klein en teer
Ik leg je hier voorzichtig neer
Voor het eerst thuis in je eigen bedje
Dat ik versierd heb met beertjes en strikjes
Ik zie je verbaasde gezichtje, geef aan het mobieltje een paar kleine tikjes
Schat ik ben zo blij dat je het hebt gered
Ik heb je vandaag uit het ziekenhuis gehaald waar je weken hebt vertoefd
Ja je bent sterk je hebt gevochten je bent mama,s kleine boef
Ik kijk vol trots naar je als je drinkt zo gulzig
Je bent nog zo lief en onschuldig
Ik leg je nu neer om te gaan slapen
Zullen de engeltjes over je waken?
Mijn kindje ik ben moe ik moet nog aan alles wennen
Ik loop nu nog de hele dag te rennen
Ik bedenk het moeder zijn is een zegen
Ben blij dat jij mijn wondertje mij bent gegeven!
Life Before Birth - In the Womb
Gedicht: 'Luuk & Nick in memoriam'
Heel onverwacht en 15 weken te vroeg, maar met alles erop en eraan.
Zijn jullie van ons heengegaan.
Jullie hebben dapper gevochten, maar jullie kansen waren zo klein.
Wij zijn toch heel erg trots, dat wij jullie papa en mama mogen zijn.
Papa & Mama
Gedicht: 'Samen'
We zouden zo graag weer samen met jullie wezen, jullie in onzen armen wiegen.
Jullie strelen over jullie lief gezichtjes, jullie wangen en jullie haartjes stil beroeren.
Jullie kusjes geven en een liedje voor jullie zingen, maar wat blijft is een stil ontroeren, een lieve herinnering in de tijd.
Papa & Mama
Gedicht: 'Tranen'
Tranen zijn vloeibaar goud.
Laat ze maar komen, laat ze maar stromen, ze reinigen je ziel, ze verzachten je wonden, ze helen je oud zeer, Huil Maar!!
Tranen hebben genezende kracht, vandaar dat men na het huilen weer lacht, je voet je lichter je adem dieper,
De mens is er op ingesteld om te huilen bij verdriet, omdat het verzacht. Dus hou het natuurlijk proces niet tegen, kom maar op met die regen.
Laat de stortvloed maar komen, laat je tranen maar stromen.
Gedicht: 'Couveuse kindje'
Achter het glas van afscheiding
ligt een arm tenger ventje
hulpeloos en alleen
krijsend wachtend op moeders bevrijding
niets kan de pijn verlichten
moeder kijk machteloos toe
hoort moedeloos het gekrijs aan
niet wetend hoe haar kind te helpen
maanden, weken, dagen, uren
tranen glijden van haar wangen
plasjes vormend aan haar voeten
voelend hoe lang eeuwig kan duren
verwarring en chaos bij iedereen
onzekerheid voert hoogtij
niemand weet wat te doen
moeder en baby staan alleen
het kwetsbare kleine jong
kan het niet bevatten
waar is mams veilige schoot
toen hij zich uit de baarmoeder wrong
moeder wijkt niet van zijn zijde
haar vingertoppen raken het glas
in gedachte is ze bij hem
maar het glas blijft tussen beiden
secondes, minuten de klok tikt door
het kind blijft leven en wordt sterker
het overleeft zelfs de dood
maar het mes laat achter een spoor
Uit de couveuse naar moeders armen gebracht
weer die warme veilige omgeving
moeder en kind zijn weer herenigd
ze ziet wazig hoe hij naar haar lacht
nu sterk braaf soms in oproer
vol zelfvertrouwen en moed
lijkt niks op dat kleine kind
dat is nou Max mijn kleine broer
tags: #gedicht #vroeggeboorte #overleden