Dit artikel vertelt het aangrijpende verhaal van Heleen, Lucas en hun familie, waarbij de geboorte van hun dochter Stella centraal staat, maar ook het verdriet van eerder verlies en de hoop op een nieuwe toekomst wordt belicht. Het is een verhaal over vertrouwen, moed en de liefde die zelfs na diep verlies standhoudt.
Het Begin: Verlies en Hoop
Het leven van Heleen en Lucas werd getekend door diep verdriet toen hun dochtertje Stella op anderhalfjarige leeftijd plotseling overleed. Dit verlies was des te zwaarder omdat Heleen op dat moment in verwachting was van haar tweede kindje, een zwangerschap die met zestien weken eindigde. Het gezin moest vervolgens nog twee keer afscheid nemen van een kindje in de buik. Een jaar na Stella's overlijden werd Heleen voor de vijfde keer zwanger. De vraag die boven het gezin hing was: hoe behoud je vertrouwen in een zwangerschap, bevalling en de periode erna, na zoveel verlies?
Het verhaal beschrijft de dagelijkse strijd en de kleine stapjes vooruit die Heleen, Lucas en de verteller samen zetten. De hoop keerde terug toen Heleen een bericht stuurde: "Ik heb mooi nieuws. Ik ben weer zwanger. Tien weken nu." De blijdschap was immens, maar overschaduwd door de herinnering aan al het voorgaande verlies. De wens om Heleen te omhelzen was zo groot dat de verteller, die zich op dat moment op een alp bevond, direct naar huis wilde.
De Rol van een Doula
Tijdens een gesprek op een terras deelde Heleen haar overweging om een doula in te schakelen. Deze wens kwam voort uit de behoefte aan zachte begeleiding tijdens de zwangerschap en de naderende bevalling. De verteller, die Heleen pas kort kende via Instagram, bood haar steun aan. Een eerdere interactie op Instagram, waarbij de verteller haar nummer gaf met de boodschap "Ik ben er even niet, maar wil dat je weet dat ik er altijd graag voor jou ben," markeerde het begin van hun band. Nu zat Heleen naast haar, met haar beginnende buik, en de verteller dacht aan het kindje dat erin groeide, maar ook aan de kindjes die Heleen eerder verloor, waaronder Stella.
De verteller hoopte destijds dat ze, mocht het zover komen, zou kunnen bijdragen aan een "waarachtig zachte landing" voor Heleen, omdat ze haar dat zo gunde. De vraag of ze kon langskomen, werd met een "Ja" beantwoord, met de suggestie dat dit "misschien sowieso gezellig" zou zijn.
Het Verhaal van Stella's Geboorte
De verteller besloot het verhaal van Stella's geboorte op te schrijven. Dit deed ze omdat het leuk is voor Stella om later te lezen, omdat herinneringen snel vervagen, en omdat ze zelf graag geboorteverhalen leest. Het proces van de zwangerschap, die als "vermoeiend" werd omschreven, de vroege bewegelijkheid van de baby, die eveneens vermoeiend was, en de behoefte aan veel aandacht, maakten de zwangerschap zwaarder. Bij een tweede zwangerschap weet men echter beter hoe het voelt en beseft men dat het "gewoon ‘effe hard werken’" is.
De keuze voor de begeleiding van de vroedvrouwen van GIC Geel was een bewuste, net als bij eerdere bevallingen. De verteller merkte op dat een ziekenhuis bevalling vaak volgens allerlei "regels" verloopt, en koos er ditmaal voor om de bevalling bij Jo te laten plaatsvinden. De omgeving moest "proper en opgeruimd" zijn voor de bevalling.
De Bevalling
De bevalling begon in oktober, rond 1:30 uur 's nachts, op de uitgerekende datum. De eerste tekenen waren "slechtgezindheid en vermoeidheid". De verteller probeerde wat tv te kijken, maar voelde zich sterker worden en wist dat het nu echt begonnen was. De weeën kwamen om de paar minuten, net voor het weekend. De verteller oefende houdingen om de weeën op te vangen, waarbij een kersenpitkussen hielp tegen de pijn in haar rug. Warmte bood verlichting. Hoewel ze in eerste instantie dacht dat ze de bevalling thuis wilde doen, vond ze het toch nodig dat Jan meteen kwam toen er weer een wee aanzette.
De weeën werden intenser, en de verteller concentreerde zich op de pijn, waarbij haptonomie goed hielp. Ze kon zich volledig ontspannen tijdens en tussen de weeën. Soms dacht ze: "Ik wil toch naar een ziekenhuis, want dit doet toch echt wel pijn!" Ze vond steun in de rug van Jan aan het aanrecht, omdat ze per se in het bad wilde bevallen. Tussendoor had ze veel dorst en voelde ze zich soms wat slap, maar had ze geen zin om te eten. Ze kon ook wat rusten tussen de weeën. De baby werd uit haar bekken getild om de last van het schaambeen te verminderen. Ergens wist ze dat ze volledige ontsluiting had. Ze zwierde al haar kleren uit en voelde zich misselijk.
Wonder van de waterbevalling #educatie #iedereen
Het vruchtwater was helder, en de baby was de hele tijd normaal gepositioneerd. De vliezen braken, maar deze keer voelde het "totaal anders". Met emmers werd het badje verder gevuld. De verteller hield haar ene hand op de buik en haar andere hand op het hoofd van de baby, en gaf aan dat ze de baby eruit moest "trekken". De geboorte van de baby werd omschreven als "echt iets voor een herfstkind!". De opluchting na het persen was enorm.
Na de Geboorte
Net als bij eerdere kinderen, kon de verteller de baby niet meteen aanpakken. Ze hield de baby tegen haar gezicht om haar te laten ademen. De baby werd meteen "een Stella" genoemd. De baby moest nog worden opgeroepen vanwege het meconiale vruchtwater. Er werd een koordje om haar navel gedaan. Het herstel ging weer vanzelf, wat een grote opluchting was. Deze baby woog een halve kilo meer dan de vorige. Ondertussen werden er foto's gemaakt. De verteller was blij dat ze deze herinnering hadden. De eerste kennismaking tussen Stella en de vader, Jan, was bijzonder. Dit alles gebeurde op de dag ervoor, en de verteller wilde het meegeven. De bevalling kon "niet mooier zijn" en was er een om "nog lang van na te genieten".
De bevalling vond plaats op een andere manier dan verwacht, zonder Jan en met de hulp van de vroedvrouwen van GIC. Informatie over geboortefotografie werd gedeeld, met de aanbeveling dat het "echt de moeite" is. Er zou later nog over geblogd worden. Ook werd er informatie gedeeld over het Geboorte-Informatiecentrum van Geel.
De baby, die deze week vier weken oud werd, groeit snel. Daarom ligt ze zoveel mogelijk op de ouders, in een draagdoek. De kraamhulp zou de laatste keer komen, en de "kraamtijd" was alweer bijna voorbij. Er werd informatie gedeeld over een goede kraamzorgdienst, die werd aanbevolen.
Geboortekaartjes en Verdere Informatie
Het artikel bevat ook een beschrijving van een geboortekaartje met een sfeervolle illustratie van een kas in een tuin, perfect voor natuurliefhebbers. De waterverfillustratie bevat lieve details, zoals bloempotten en een klein vogeltje. Het kaartje is ideaal voor wie op zoek is naar een uniek en warm ontwerp. Er wordt aangegeven dat er extra laarsjes bijgezet kunnen worden voor een grote broer of zus, of dat andere aanpassingen mogelijk zijn. Potentiële kopers kunnen een proefdruk bestellen om het ontwerp in het echt te zien, met samples van verschillende papiersoorten en envelopkleuren. Vragen of hulp bij het aanpassen van de illustratie kunnen per bericht worden gesteld.
Er wordt ook verwezen naar genderneutrale geboortekaartjes.