Het Identificeren van een Drachtige Garnaal
Het is voor aquariumhouders vaak een vraag hoe je aan een garnaal kunt zien dat deze op het punt staat te bevallen. De drachttijd van garnalen kan aanzienlijk verschillen per soort. Bij sommige soorten worden de eitjes in het begin donkerder en worden ze naarmate de zwangerschap vordert steeds lichter.
Een aantal dagen voor de geboorte kunnen, met goede ogen, kleine zwarte stipjes in de eitjes worden waargenomen. Deze stipjes vertegenwoordigen de oogjes van de toekomstige jongen. Doorgaans schudt de moedergarnaal binnen een tijdsbestek van één tot enkele dagen de jongen vanonder haar lijfje vandaan.
In het begin zijn de pasgeboren garnalen erg klein en zullen ze zich veel verstoppen in mos en plantjes. Het is dus niet ongebruikelijk om na de bevalling in eerste instantie weinig of geen jongen te zien.
De Uitdaging van het Kweken van Japonica-garnalen
Japonica-garnalen, ook wel bekend als Amano-garnalen, staan erom bekend voortdurend drachtig te zijn. Echter, voor veel aquariumhouders gaan alle eitjes zonder uitzondering verloren in de magen van vissen. Dit komt doordat de larven in de natuur naar zout water spoelen, waar ze verblijven totdat ze muteren tot kleine garnalen. Vervolgens zwemmen ze stroomopwaarts terug naar zoet water om daar verder te groeien.
Het nabootsen van dit proces in gevangenschap is complex. Vandaar dat velen weinig hoop hadden op een succesvolle kweek van deze soort.

Een Succesvolle Kweekpoging van Japonica-garnalen
Dit verslag beschrijft een eerste, geslaagde poging om Japonica-garnalen te kweken. Hierbij wordt gewaarschuwd dat deze methode alleen succesvol is in de zomermaanden en veel waterwisselingen vereist om de waterkwaliteit te beheersen. Waterwisselingen om de twee dagen zijn hierbij noodzakelijk.
Deze kweek vond plaats in juli en augustus, waarbij warmte en licht van nature voldoende aanwezig waren. Er werd geen gebruik gemaakt van extra lampen of verwarming.
Benodigdheden en Opzet
- Een minipompje: zelfs het kleinste pompje kan nog steeds voor veel turbulentie zorgen.
- Een hoogzwangere garnaal: isoleer deze in een apart bakje van ongeveer 6 liter.
- Een holle kei: om stress te voorkomen en de garnaal een schuilplaats te bieden.
- Eventueel wat plantjes: ter aanvulling op de inrichting van het bakje.
Het water voor het kweekbakje dient afkomstig te zijn uit het grote aquarium.
Waterkwaliteitsbeheer en Zoutwater Larven
Om de waterkwaliteit te beheersen, is dagelijks een liter water verversen met aquariumwater essentieel. Na deze verversing kan de moedergarnaal teruggeplaatst worden in de grote bak. Verwijder eventuele plantjes uit het kweekbakje, aangezien het zoute water zoetwaterbegroeiing zal doden.
Om het nitrietgehalte onder controle te houden, zijn frequente waterwisselingen noodzakelijk. Gebruik hiervoor gewoon kraanwater waarin Ocean salt is opgelost. Het te verwijderen water kan met een klein slangetje worden afgeheveld. Om te voorkomen dat de larven worden opgezogen, bindt u een stukje gewoon filter om het uiteinde van het slangetje.
Plaats het bakje in het volle licht om zoutwateralgen te laten groeien, maar pas op voor oververhitting door de zomerzon.
Specifieke Zoutwaterconcentraties
Om het zoutgehalte geleidelijk op te voeren, wordt aanvankelijk 2 liter water gewisseld met 30 gram zout per liter. Hierna volgt om de ongeveer twee dagen een wisseling van een liter water met 30 gram zout. Vooral in het begin kan er een nitrietprobleem ontstaan door het afsterven van micro-organismen uit het zoetwater.
Dek het bakje af met keukenfolie om te voorkomen dat de omgeving gepekeld raakt.
Voeding en Ontwikkeling van de Larven
Voor de voeding wordt Liquizell gebruikt. Het water mag hierbij heel lichtgroen kleuren; een intensievere kleur kan rotting veroorzaken.
De larven komen op licht af. De voeding bestaat uit Liquizell en verpulverde spirulina-vlokken. Bovendien zullen er in deze fase veel algen groeien.
De larven blijven piepklein, maar de staartjes beginnen geel te kleuren en de maagjes worden gevuld.
Metamorfose en Overgang naar Zoet Water
Vanaf dit punt worden de waterwisselingen om de drie dagen uitgevoerd. Na de metamorfose bewegen de jonge garnalen zich anders, meer als volwassen garnalen. Ze worden ook erg druk, omdat ze stroomopwaarts naar het zoete water willen zwemmen. Ze zijn dan opnieuw kleurloos.
De kleine garnalen worden overgezet naar een apart overgangsbakje. Gedurende 24 uur wordt het water langzaam gemengd van zout naar zoet met aquariumwater. Omdat niet alle larven tegelijk muteren, is hierbij het 1-literbakje en een splitter voor de beluchting nodig.
Wanneer alle larven gemuteerd zijn, worden de zoutwateralgen uit het 6-literbakje geschrobd. Het bakje wordt vervolgens gevuld met aquariumwater en plantjes. Plaats geen holle steen in het zoetwaterbakje, omdat de garnalen zich dan daarin zullen verschuilen en mogelijk niet eten.
Er vinden weer regelmatige waterwisselingen plaats met water uit het grote aquarium.
Voeding en Groei in Zoet Water
Zorg voor voldoende planten uit het grote aquarium, zodat de jonge garnalen zich kunnen verschuilen in het groen en de algen kunnen eten. Javamos is hiervoor uitermate geschikt. Voeg regelmatig gestampte spirulina toe. Controleer het nitrietgehalte en zuig eventuele rommel weg.
Vanaf dit stadium zullen de garnalen enorm gaan groeien. Na 2 weken in zoetwater kunnen ze veilig naar het grote aquarium worden overgezet.
Levenscyclus | Levensloop | Samenvatting
Algemene Tips voor het Kweken van Garnalen
Garnalen kweken is een hobby op zich, en een zeer verslavende. Er is niets leuker dan het zien ontwikkelen van een kolonie garnalen. Deze harde werkers vertonen onderling actief gedrag en verkennen het hele aquarium.
Als garnalen zich niet voortplanten, kan dit te wijten zijn aan de omgeving of aan sluipende ziektes. Het gebruik van de juiste garnalenvoeding, verrijkt met extra benodigde weerstand, wordt aangeraden.
Voortplanting en Soortspecifieke Eisen
Garnalen kweken is geen hoogdravende kunst, maar vereist wel kennis van het proces. Niet alle garnalen kunnen succesvol worden gefokt in een zoetwateraquarium, omdat de larven niet altijd kunnen overleven.
Bij waaierhandgarnalen is de voortplanting nog onvoldoende bekend, maar het lukt doorgaans niet. Een richtlijn om te bepalen of een garnaal zich kan voortplanten, is het aantal eitjes dat het vrouwtje draagt. Honderden eitjes duiden op de noodzaak van brak of zout water voor de larven.
Verschillen Tussen Garnalensoorten
Dwerggarnalen en Macrobrachium-garnalen kennen een andere voortplantingscyclus. De mannetjes van Macrobrachium-garnalen kunnen het vrouwtje pas bevruchten als deze net verveld is en een zacht pantser heeft. Dwerggarnalen paren op een snelle manier; ze zwemmen opgewonden heen en weer en raken elkaar kort met de buik aan, waarbij het vrouwtje wordt gedekt door zaad dat op haar wordt geplakt.
De focus van de meeste garnalenliefhebbers ligt op het in stand houden en vermeerderen van de populatie.
Neocaridina-garnalen
Neocaridina-garnalen staan bekend als eenvoudig te kweken. Ze stellen weinig eisen aan waterwaarden en kweken vlot in bijna elk aquarium; in de meeste gevallen is kraanwater voldoende.
Na bevruchting draagt het vrouwtje de eitjes ongeveer een maand onder haar staart. Het is raadzaam om een vergevorderd vrouwelijk exemplaar over te zetten naar een kweekbakje zodat de jongen veilig kunnen opgroeien. De eieren zijn bolvormig (0,5-1 mm groot) en hangen in een dun vlies onder de buik van de garnaal.
Een eenvoudige inrichting met een grindbodem, enkele planten, een stuk hout en een sponsfilter volstaat. Wanneer garnalen samenleven met vissen, is een dichtbeplant aquarium belangrijk. Geef altijd speciaal garnalenvoer verrijkt met mineralen, vitaminen en enzymen om de dieren gezond te houden. Kweek alleen met sterke en gezonde garnalen.
Houd er rekening mee dat Neocaridina-garnalen onderling kunnen kruisen, wat kan leiden tot kleurvermindering of vervormingen.
Caridina-garnalen
Caridina-garnalen zijn gevoeliger en vragen meer zorg dan Neocaridina's. Ze hebben specifieke waterwaarden nodig om succesvol te kweken. Als de omstandigheden optimaal zijn, draagt het vrouwtje de eitjes ongeveer een maand.
Gebruik bij voorkeur een pH-verlagende bodem om het water zuurder en zachter te maken. Caridina-garnalen houden van zacht, licht zuur water. Filteren over turf helpt eveneens om de juiste waarden te bereiken.
Een goed ingericht aquarium bevat veel planten, mossen en hout, met een sponsfilter als veilige filtratie. Voeding is essentieel: gebruik garnalenvoer met extra mineralen en vitaminen en gebruik uitsluitend gezonde ouderdieren voor de kweek. Ook Caridina-garnalen kunnen kruisen met andere soorten binnen hun groep, wat tot kleurverlies kan leiden.
