De beslissing om een vruchtbaarheidsbehandeling te ondergaan, brengt vaak veel emoties en praktische overwegingen met zich mee. Voor veel stellen die kampen met vruchtbaarheidsproblemen, wordt de grens overschreden naar klinieken in het buitenland, zoals in Düsseldorf. Dit artikel duikt in de cijfers, de ervaringen en de financiële aspecten rondom IVF-behandelingen in Düsseldorf, en vergelijkt deze met de situatie in Nederland.
Persoonlijke Ervaringen met IVF en Vergoedingen
Veel mensen die te maken hebben met vruchtbaarheidsproblemen, ervaren frustraties rondom de vergoedingen van behandelingen. Een persoonlijke getuigenis van Paulien, 28 jaar, illustreert dit. Na acht IVF-behandelingen en pogingen om zwanger te worden sinds 2007, staat ze op het punt te starten met een ICSI-behandeling in Düsseldorf. Na veel papierwerk kreeg ze de mededeling van Unive dat de vergoeding maximaal 1533 euro per poging bedraagt, exclusief medicijnen. De kosten voor een behandeling in Enschede bedragen 1500 euro, terwijl die in Düsseldorf 2300 euro zijn. Beide ziekenhuizen rekenen de punctie en echo's, wat resulteert in 2300 euro voor een volledige behandeling in Düsseldorf. De 'oplossing' van Enschede, die 1500 euro kost, lijkt daardoor paradoxaal genoeg duurder uit te pakken. Paulien vraagt zich af of er geen DBC's zonder punctie bestaan, zoals gesuggereerd wordt door de NZA. Ze merkt op dat als iemand in Enschede ICSI in combinatie met Zwolle laat uitvoeren, de verzekering waarschijnlijk tweemaal de kosten moet dekken: eenmaal aan Enschede en eenmaal aan Zwolle, aangezien Enschede een transportkliniek is. Ze heeft nog recht op drie volledige behandelingen.
De financiële aspecten maken Paulien zenuwachtig, meer nog dan de medische procedures die in augustus zullen plaatsvinden. Ze uit haar ergernis over bewoordingen als 'fertiliteitsproject', omdat kinderen krijgen volgens haar geen project is, maar een medische noodzaak met bijbehorende middelen. Ze vraagt zich af of anderen deze ervaring delen.
De Toenemende Trend van Behandelingen Over de Grens
Steeds vaker kiezen mensen met vruchtbaarheidsproblemen voor behandelingen in het buitenland. Willem-Jan Cuypers, gynaecoloog gespecialiseerd in vruchtbaarheidsstoornissen en hormonale problemen in Duitsland, ziet een jaarlijkse toename van 10 tot 15 procent in de vraag uit Limburg, met name door de locatie in Heinsberg. Ongeveer één op de zes stellen wordt geconfronteerd met vruchtbaarheidsproblemen. Ondanks dat het 2024 is, heerst er nog steeds een taboe op dit onderwerp, waardoor mensen er moeilijk over praten. Cuypers benadrukt dat artsen in de spreekkamer over intieme zaken moeten praten, wat tijd en luisterbereidheid vereist. Hij hoort van patiënten dat deze tijd in Nederland vaak ontbreekt.
Een stel uit Maastricht beaamt dit. Na teleurstellende ervaringen in Nederland, kozen zij voor een behandeling in Heinsberg. Ze voelden zich in Duitsland geen nummer en ervoeren dat er meer tijd voor hen werd genomen en meer onderzoeken werden verricht, in tegenstelling tot de strikte protocollen en wisselende artsen in Nederland. Mieke van Soest en Paul van den Born uit Roermond deelden een vergelijkbare ervaring. Na onderzoek in Nederland, waarbij ICSI als enige optie naar voren kwam, adviseerden mensen die het traject al hadden doorlopen om naar Duitsland te gaan. Daar zou men meer naar de persoonlijke situatie kijken, in plaats van alleen standaard protocollen te volgen. Cuypers vergelijkt dit met een gebroken been, waar een protocollaire aanpak nuttig is, maar bij vruchtbaarheidsproblemen meer komt kijken. Patiënten ervaren vaak controleverlies en onzekerheid, en zoeken een arts die hen ondersteunt.
Het stel uit Maastricht ontdekte na uitgebreider onderzoek in Duitsland dat er sprake was van schildklierproblemen, wat in Nederland niet aan het licht was gekomen. De tijd die genomen werd voor onderzoek en de bredere blik droegen bij aan een beter begrip van hun situatie. In Nederland had de vrouw vier IUI-behandelingen ondergaan, wat gepaard ging met veel ziekenhuisafspraken, priklessen en wekenlange hormooninjecties, wat een aanzienlijke impact had op hun dagelijks leven en werk. Cuypers erkent dat het streven naar zwangerschap veel opofferingen vergt en psychische gevolgen kan hebben.
Verschillen in Behandelmethoden en Aanpak
IUI (intra-uteriene inseminatie) is een methode waarbij zaadcellen tijdens de ovulatie in de baarmoeder worden ingebracht. Dit wordt toegepast bij verminderde zaadkwaliteit of wanneer de oorzaak van kinderloosheid onbekend is. Soms wordt hierbij de eierstok licht gestimuleerd voor de groei van twee eiblaasjes.
Cuypers merkt op dat in België en Duitsland vaak meer onderzoek wordt gedaan naar de oorzaken en factoren die een zwangerschap belemmeren. Nederland hanteert vaker 'evidence-based medicine', waarbij technieken pas worden toegepast als ze voor een grote groep bewezen effectief zijn. Technieken die nu in Duitsland en België gangbaar zijn, kunnen in Nederland nog vijf tot tien jaar op zich laten wachten.
Sylvie Gordts, gynaecoloog in België, beaamt dit en stelt dat men in België streeft naar meer gepersonaliseerde zorg en behandelingen uitvoert die in Nederland nog niet beschikbaar zijn. De aanpak, de behandelingen en de aandacht in Duitsland en België zijn redenen waarom Nederlanders daarheen gaan. Een voorbeeld is eicelactivatie, een techniek die in Nederland vrijwel niet wordt toegepast. Dit proces, waarbij een calciumoplossing wordt toegevoegd tijdens de bevruchting, wordt door Cuypers vergeleken met het toevoegen van 'Red Bull'. Hij benadrukt echter dat veel van deze behandelingen niet worden vergoed door de Nederlandse zorgverzekering, en klinieken in Duitsland en België daarom transparant zijn over de prijzen.
IVF (in-vitro-fertilisatie) en ICSI (intracytoplasmatische sperma-injectie) omvatten hormoonstimulatie van de eierstokken en punctie van eiblaasjes. In Duitsland en België gebeurt dit vaak onder narcose of met een roesje. In het laboratorium worden de eicellen bevrucht. Een belangrijk verschil is dat in Duitsland en België vaak na vijf dagen een embryo in de baarmoeder wordt ingebracht, terwijl dit in Nederland meestal na drie dagen gebeurt. Ook de regelgeving rondom het invriezen van embryo's kan per land verschillen.
Specifieke Situaties en Persoonlijke Keuzes
Sharon Hundscheidt en Joëlle Brands uit Valkenburg, een lesbisch stel met vruchtbaarheidsproblemen (endometriose en PCOS), ervaren beperkingen in Nederland. Vanwege hun afhankelijkheid van een spermabank, waarbij een gesprek met een derde partij (de donor) onvermijdelijk is, voelden ze zich niet gehoord. Ze vonden in de kliniek in Heinsberg wel gehoor en mogelijkheden. Ze merken op dat heterostellen met vruchtbaarheidsproblemen een heel traject kunnen doorlopen, wat voor hen niet mogelijk is. Dit voelt scheef, omdat een traject zwaar is en nog zwaarder wordt als men niet overal geholpen kan worden.
Na een pauze vanwege de zwaarte van de behandelingen, zijn ze opnieuw begonnen in Duitsland en voelen ze zich daar welkom. Ondanks de medische interventies blijft de natuur een cruciale rol spelen. Cuypers stelt dat de slagingspercentages in de meeste landen vergelijkbaar zijn. Hij benadrukt dat veel mensen via behandelingen in Nederland wel zwanger worden. Echter, stellen bij wie eerdere behandelingen niet succesvol waren, zoeken vaak naar meer onderzoek en mogelijkheden, die ze in Duitsland en België kunnen vinden.
Het stel uit Maastricht, dat binnenkort hun eerste kind verwacht, heeft ook verschillende behandelingen in Duitsland ondergaan die niet aansloegen. Uiteindelijk werden ze op natuurlijke wijze zwanger. Ze waarderen de begeleiding die ze in Duitsland kregen tijdens de vroege weken van hun zwangerschap. Het stel uit Roermond is inmiddels zwanger van hun derde dochter, waarbij de laatste behandeling in Duitsland plaatsvond. Zij benadrukken dat Duitsland niet per definitie beter is, maar dat men moet kijken naar wat het beste bij de persoonlijke situatie past.
IVF: ervaringsverhaal
Financiële en Administratieve Informatie
Voor 2026 zijn er overeenkomsten met 'Cooperatie VGZ' en 'DSW Zorgverzekeraar'. Voor specifieke vragen over polissen, voorwaarden en vergoedingen is het essentieel om contact op te nemen met de eigen zorgverzekeraar. Wijzigingen in de zorgverzekering dienen tijdig te worden doorgegeven, aangezien deze niet automatisch worden ontvangen.
Kosten voor medisch-specialistische behandelingen worden eerst in mindering gebracht op het verplichte eigen risico. Vragen hierover dienen eveneens aan de zorgverzekeraar te worden gericht.
De 'Hope App' kan gebruikt worden voor toegang tot de behandelcyclus en wordt aangeraden te installeren voor het startgesprek. Partners dienen de app elk op hun eigen telefoon te installeren.
Social Freezing en Wettelijke Vereisten
In het centrum is het mogelijk om onbevruchte eicellen in te vriezen voor de toekomst, zowel op medische indicatie als 'social freezing'. Hoewel de beste resultaten vaak tot 35 jaar leeftijd worden behaald, wordt een individuele afweging gemaakt. Na een eerste consult, inclusief echo en bloedonderzoek, kan vaak bij elke menstruatie gestart worden met de behandeling. Het proces van hormooninjecties tot follikelpunctie duurt meestal binnen 14 dagen.
Het invriezen van zaadcellen is eveneens mogelijk. Het is belangrijk om de spam-folder te controleren indien er langer dan 48 uur op een reactie wordt gewacht.
Het 'deutsche Gewebegesetz' bepaalt dat alleen erkende laboratoria (§20 AMG) serologische parameters (zoals hepatitis B, C en HIV) mogen meten in het kader van vruchtbaarheidsbehandelingen en cryopreservatie. Bloedmonsters moeten binnen drie maanden vóór de eerste cel-/weefselafname worden afgenomen. Deze uitslagen zijn bij gunstige resultaten maximaal 24 maanden geldig. Uitslagen van niet-Duitse laboratoria worden niet erkend, waardoor in veel gevallen een nieuwe bloedafname in Duitsland vereist is.
Statistieken en Ontwikkelingen in IVF
De cijfers over IVF-behandelingen in 2021 laten een positieve ontwikkeling zien ten opzichte van 2020, waarin de impact van de coronapandemie merkbaar was. Het aantal verse IVF/ICSI-behandelingen is met 24% gestegen, en het aantal IVF-baby's met 28%. De zwangerschapscijfers voor zowel verse als ingevroren cycli waren in 2021 beter dan in voorgaande jaren. Het overall succespercentage van IVF/ICSI per cyclus nam toe van 42% naar 44%. Het aantal zwangerschappen uit cryo-cycli steeg met 23%. Volgens dr. Jesper Smeenk is er qua aantallen een terugkeer naar de situatie van vóór de pandemie, met verbeterde zwangerschapscijfers en een stabiel laag percentage meerlingzwangerschappen.
Een persoonlijke ervaring beschrijft de start van een IVF-traject in het UMCG in mei 2015. Na een half jaar proberen stapten ze naar de huisarts, waarna IVF als enige optie overbleef. De eerste ronde in het UMCG, waarbij de natuurlijke cyclus werd gevolgd met weinig hormonen, resulteerde direct in een zwangerschap. Helaas stopte het hartje met kloppen bij 10 weken. Na een miskraam volgden nog zes terugplaatsingen zonder succes. In Nederland wilden ze de behandeling niet aanpassen of aanvullende onderzoeken doen. Hierdoor besloten ze verder te kijken en kwamen uit bij Vivaneo kinderwunschzentrum in Düsseldorf.
In oktober 2016 begonnen ze in Düsseldorf met ronde twee. Na uitgebreid onderzoek bleek de eicelvoorraad kleiner dan gebruikelijk, waarop de medicatie werd aangepast. De punctie gebeurde onder een vorm van narcose. Acht rijpe eicellen werden verkregen, waarvan vijf doorgroeiden. In Düsseldorf laat men embryo's langer doorgroeien voor natuurlijke selectie. Begin december was een test negatief, maar er was nog een embryo in de vriezer.
In februari 2017 werd de cryo teruggeplaatst. De test op haar verjaardag, 16 februari, was positief. Ze werden zwanger en hun zoontje Imte werd geboren op de uitgerekende datum. Sinds oktober 2018 zijn ze gestart met nieuwe behandelingen in Vivaneo Düsseldorf, waar ze zich thuis voelen. De arts adviseerde om dezelfde aanpak te volgen als in 2016-2017. Ze zijn halverwege de eerste behandeling, ervaren weinig bijwerkingen en kijken ernaar uit om met hun gezin te genieten van de kerstmarkt.
Een groot verschil nu ze voor een tweede kindje gaan, is dat ze al papa en mama zijn. Deze wetenschap vermindert de onzekerheid die ze bij hun eerste kindje ervoeren. Hoewel een tweede kindje welkom zou zijn, zal het minder hard aankomen als het niet lukt, omdat ze dankbaar zijn voor hun zoon Imte. Ze beseffen wat ze hebben gekregen en zullen niet te veel verdriet hebben als er geen tweede kindje komt.
tags: #ivf #dusseldorf #cijfers