De dag was zo snel voorbij. Nabila en Zaid en Mina gingen weg. Een nichtje van mijn man in Marokko wilde altijd al de vrouw van Omar worden. Ze is helemaal gek op hem, maar dat doet ze alleen voor papieren.
Ik: Ooh jaa? Mensen, ik ga morgen verder inshallah, ben echt moe. En ik omhelsde mijn moeder.
Mama: Zozzo Sarah wordt n vrouwtje....
Ik: Mama, hij is zoo lief. Hun allemaal zijn lief, vooral die moeder. Ik krijg echt n goeie schoonfamilie.
Ik: Waaat?
Mama: Wat????
Ik: Grapje eh oen...
Amin: Je gaat weg. Ik blijf hier helemaal alleen. Je was al weken lang weg.
Ik werd zo rood, ik wist niet wat ik moest doen, ik durfde me vader niet aan te kijken. Hij begon me te zoenen. Maar wel oppassen voor me nicht in Marokko. Ik had haar vandaag gebeld en ik vertelde dat Omar... jouw hand zou komen vragen en ze werd zo jaloers.
Ik en Mina babbelde. Ze vertelde meer over haar vriend. Omar wou in Marokko trouwen. Voor mij maakte het niks uit. We zouden in de zomer trouwen, dat was over een paar maanden. Gelukkig... elhamdulilah.
Riffiaa1603-12-2008, 12:50: Echt een leuk verhaal man, wollah jij hebt talent !!
Riffiaa1603-12-2008, 12:51: ga gauw verder meid !!!
Dat ga ik hier niet in details vermelden, voor zover ik die ken dan, dat vind ik schending van privacy. Het is allemaal niet zoveel 'vlotter' als jij nu denkt.
Ik hoef op mijn vraag echt geen naam en foto erbij, maar zou graag weten waar de gemiddelde normen liggen op dit vlak... Op welk vlak? Blijkbaar gaat het over seks; en wil je iets weten over vanaf wanneer jongeren seksueel actief kunnen/mogen zijn. Ik zou me in de eerste plaats zorgen maken over de inhoud van die hevige verhalen. Sommige dingen zou ik nooit normaal vinden. De vraag is: waarom heb je dat nodig? Zouden die cijfers iets veranderen aan jouw eigen mening?
Het antwoord is: er wordt met meer paniek over gedacht dan reëel is. 'De jeugd is vlotter dan vroeger' is zo'n gedachte, maar dat blijkt in de praktijk nauwelijks het geval. In het archief (volgens mij in algemeen) vind je daar een draadje over nav een onderzoek. De jeugd is preutser dan menigeen denkt, begint over het algemeen veel later met seks dan menigeen denkt, hoewel er een kleine groep is die eerder begint.
Spir: "Dat je als moeder 'nul' invloed hebt zou ik toch wel willen nuanceren... Je mening over omgangsvormen en foute seks telt ongetwijfeld. Zoals dat ook van invloed is bij de keuzes die jongeren maken over drank. Maar of het het moment van met seks beginnen beïnvloed, is maar de vraag. Statistieken zeggen wel iets over de algemeenheid, maar niet over het individu. Ze zijn bovendien waardevrij. Ik zou me daarom als ik jou was niet zo druk maken over ontmaagding en neuken, maar vooral over het respect en de omgangsvormen. Waar stoor je je concreet aan bij jouw zoons? Aan het plaatjes kijken?
Bij ons in huis is porno kijken via internet 'not done'. We hebben wel een abonnement op de Playboy en zelfs een archief van dat blad dat terug gaat tot 1973. De eerste keer dat zoon daar in keek, was hij 2. We waren 'm kwijt, hebben in paniek gezocht maar hij gaf geen kik. We hebben hem verboden om dat nog eens te doen zonder het te vragen, maar niet omdat we blote vrouwen zo schadelijk achten voor het kinderbrein. Hij scoort inmiddels een 9 voor anatomie op zijn opleiding.
Zo'n gekke vraag vind ik het nou ook weer niet hoor. Er worden ook vragen gesteld over 'wanneer was jouw kind zindelijk', 'wanneer deed jij de speen weg' enz. Het gemiddelde kind zal het later ook niet zo leuk vinden om terug te kunnen lezen op het net dat hij tot z'n vijfde in z'n broek poepte, en over dit soort onderwerpen zullen ongetwijfeld ook statistieken zijn. Daarbij hoef je dit soort vragen natuurlijk ook weer niet met je eigen naam te beantwoorden.
Ik kan je inhoudelijk niet helpen, mijn oudste is 12. Ik hoop vooral dat ze eraan toe zullen zijn en het fijn hebben. Ik denk dat weinig kinderen hun ouders zullen vertellen wanneer ze voor het eerst met hun vriend(in) naar bed zijn gegaan. Ik heb dat ook niet gedaan. Dat was iets 'van mij'. Ik denk dat het zaak is dat je altijd open met je kinderen spreekt over het onderwerp. Dat je ze wijst op de risico's (SOA's en zwangerschap) en dat veilig vrijen zo belangrijk is.
Laatst in de supermarkt hingen de pakjes condooms bij de kassa. Ik keek er naar en zei tegen mijn 15-jarige puber: moet ik die voor je kopen? Waarop hij zei: "waarom, om er ballonnetjes van te blazen?" Ik wist op dat moment dat hij ze niet nodig heeft en hij weet dat hij mij er gewoon om kan vragen.
Nou ja, hier moet ik wel om lachen! De meest intieme details worden in dit forum besproken en nu geeft er niemand direct antwoord. Natuurlijk gaat het hier om privacy van je kind, maar met een nick kun je toch gewoon antwoorden? Ook nog grappig is dat je je een beeld vormt van de mensen die hier komen.
Vanavond komt de documentaire Leaving Neverland op televisie. Deze week is al heel veel gezegd en geschreven over de jeugdheld van velen, ook die van Miriam. Zij vindt het idioot dat zoveel mensen Michael Jackson nog altijd verdedigen. En vindt het onbegrijpelijk dat we allemaal zo bang waren voor de waarheid dat we lafhartig zwegen.
Michael Jackson: Jeugdheld en Controverses
Voorjaar 1983. Opgewonden zaten mijn vriendinnen en ik voor de tv. Op MTV was voor de eerste keer de clip te zien van Michael Jackson's Billy Jean. Het was sowieso de eerste keer dat een zwarte zanger met een clip op MTV kwam, maar daar stonden we niet bij stil. Het ging ons om Michael. Net als zijn teksten: "And my mother always told me be careful of who you love."
Michael Jackson was bevriend met een allegaartje: Elizabeth Taylor, Brooke Shields, een aap die Bubbels heette en kleine jongetjes. Ik haakte af toen hij in 1993 voor het gerecht werd gedaagd vanwege ontuchtige handelingen met de dertienjarige Jordan Chandler. Het misbruik zou zijn begonnen toen de jongen zeven was. Michael betaalde 23 miljoen dollar aan de ouders van Jordan waarna het onderzoek werd gestaakt. Meerdere aantijgingen van minderjarige jongetjes volgden. Hun ouders werden allemaal afgekocht.
Living with Michael Jackson. Michael had zogenaamd verkering met Tatum O’Neill. Trouwde Lisa Marie Presley. Werd niks. Trouwde ene Debby Rowe. Werd ook niks. Hij kreeg drie kinderen waarvan hij beweerde dat ze echt van hem waren. Zijn dochter heette Paris, zijn zons respectievelijk Prince Michael I en Prince Michael II. En dan waren er steeds die geruchten over zijn bijzondere interesse voor kleine jongetjes.
Reden genoeg voor Bashir om Michael stevig aan de tand te voelen. Waarop hij een of ander lulverhaal hield over een te strenge vader, een abnormale jeugd en het Peter Pan-syndroom. Niemand greep in, hoeveel jongetjes er ook werden afgekocht. Het leek wel of we allemaal, ook journalisten, bang waren voor de waarheid. En toen ging Michael dood.
Ik dacht maar één ding: wanneer komt de waarheid over die freak nou eens boven tafel? Hoe lang zal het duren voordat zijn slachtoffertjes oud genoeg zijn om eindelijk te vertellen hoe het precies zat? Vijf maanden na de dood van Michael pleegde de vader van Jordan Chandler zelfmoord. Een paar weken geleden, bijna tien jaar na de dood van Wacko Jacko, kwam de waarheid boven tafel. In de documentaire Leaving Neverland wordt onthuld hoe Michael zijn lusten botvierde op minderjarigen. Hoe hij de wereld liet geloven dat hij geen pedo was maar een kindervriend.
Maar Miriam, Michael is nooit veroordeeld. Lekker makkelijk iemand te beschuldigen die al tien jaar dood is. Besef je wel hoeveel vreugde hij ons gaf met zijn muziek? Michael kan zich inderdaad niet meer verdedigen. Hij kan niet langer lulverhalen vertellen. En daarom durven twee slachtoffers eindelijk te vertellen wat Michael uithaalde tijdens vele logeerpartijtjes. Wordt vervolgd. Waarschijnlijk.
Geen idee meer hoe je kind in elkaar zit?
Australië: Een Avontuurlijke Roadtrip
04 jun. AUSTRALIE Route: Sydney, Blue Mountains, Katoomba, Pacific Drive, Jervis Bay, Hyams Beach, Booderee National Park, Greenpatch, Cave Beach, Eden, Melbourne, Torquay, Lorne, Apollo Bay, Johanna, Port Cambell, Colac, Dylesford, Bendigo, Yass Park, Canberra, Cressnock, Hunter Valley, Coopernook Tarree, Crescent Head, Bellingen, Coffs Harbour, Lennox Head, Byron Bay, Coolangatta, Brisbane, Beerwah, Mooloolaba, Noosa Heads, Tin Can Bay, Hervey Bay, Frasier Island, Bundaberg, Town 1770, Great Barrier Reef, Airlie Beach, Whitsundays
Hoe overleef je de koude Nederlandse winter? Get yourself a one-way ticket to Down Under mate! It is bloody beautiful! 7656 kilometer, 350 haarspeld bochten, 99 kangoeroes, 12 koala's en 1 campervan zijn onderdeel van een onvergetelijke snikhete zomer! Op een paar kibbelmomentjes over hoe kan het ook anders kaartlezen, komen we ongeschonden de komende 2,5 maand door.
The Aussie Roadtrip 2009 met in de hoofdrol Bob & Miriam wordt een geweldige trip door valleien, over bergen en langs indrukwekkende kustlijnen. Een trip vol ontmoetingen met wilde dieren en dan niet de bijtgrage spinnen en haaien, maar de aaibare kangoeroes, koala's en baby krokodillen ;)
Het geluid van de golven, de wind in je haren en het branden van de zon op je huid is een constante herinnering aan waarom we ook alweer onze bankrekening leeg laten druppelen (al begint het steeds meer op een waterval te lijken). Duizenden kilometers de wereld over vliegen met als hoofdprijs vrijheid en een schitterend uitzicht. Onwerkelijk witte stranden, azuurblauwe zee, prachtig koraal, de oudste landschappen ter wereld, ongebaande paden in de bush, ruige bergtoppen, planten en dieren die nergens anders ter wereld voorkomen.....droom ik? Nee ik ben omringd met onvervalste schoonheid. Het is even wennen na onze Azië trip, maar dan laat Australië ons van de ene in de andere verbazing vallen. Hoor je 'm al in de verte? 'Get your motor runnin'. Head out on the highway, Lookin' for adventure, And whatever comes our waaaaaaaaaaaaaaaaay!'.... En nou jij!
Vuurwerk & Vleermuizen - Sydney
De overstap naar weer een nieuw land gaat soepel. Inchecken, paspoortcontrole, stempeltje hier, stempeltje daar, het is zowat een gewoonte geworden. Toch geeft niets zo'n zelfverzekerd en spannend gevoel als je weer officieel bent binnen gelaten op onbekend terrein.
We lopen langzaam door de aankomsthal van Sydney's vliegveld opzoek naar vervoer naar het centrum, want over minder dan 24 uur is het party time! Sydney Harbour staat dan in vuur en vlam en de champagne zal knallen. De laatste uren van 2008 vullen we met bubbels, bier en lekkere hapjes. Voor het bombastische vuurwerk-spektakel los gaat, veroveren we een plekje aan de rand van de haven met uitkijk op de brug waar het straks allemaal gaat gebeuren. Als het zover is, overtreft het alles wat we in gedachte hadden, het is een uitbarsting van ongekende waarde (letterlijk, want er wordt zeker voor een paar miljoen dollar aan vuurwerk afgestoken!).
We houden elkaar stevig vast en kunnen naast Happy New Year alleen maar aaah en ooooh roepen, zo mooi is het! Na dit vurige kunstwerk gaan we op zoek naar een kroeg. In 'The Republic' gaat het los, maar we vinden het voor oud en nieuw redelijk mild. Zo wordt er geen sterke drank meer geschonken na 22:00 en is het op straat eigenlijk gezelliger dan in een club. Op weg naar huis sluiten we spontaan aan bij een concert gestart door een paar ultra dronken Britten, 'And after aaaaaaaall, your my wonderwahaahaaaaaaaall'. Kort daarna kruipen we blij en voldaan ons bedje in, samen met 5 andere reizigers, want een 'double room' hier is onbetaalbaar voor backpackers.
Gelijk de eerste schok, want wat is Australië duur! (logisch na een half jaar Azië, maar we moeten nog even wennen). De volgende dag slapen we onze roes uit, uitslapen is hier een understatement, want pas laat in de middag ontwaken we en gaan op zoek naar een 'greassy' ontbijt met koffie, we need coffeeeeeee!!! Want energie heb je nodig in een stad als Sydney. We vullen de dagen tot aan onze pick-up van de mini-van met kilometers lopen door de stad en lekker liggen in de parken. Zoals 'The Botanical Gardens' dat vol zit met vleermuizen, die overdag ondersteboven uitrusten in de takken van de bomen en 's avonds recht op de tropische kleuren van de lucht afvliegen. 'Hug the trees, smell the roses, talk to the birds and walk on the grass', is het motto van dit relaxte park en ook al hebben we niet geknuffeld met Sydney's bomen, het is één van de fijnste plekken in de stad om even bij te komen van alle indrukken. We doen een rondje highlights en starten bij het drukbezochte Operahouse, bezoeken het commerciële Darling Harbour, struinen door het culinaire Victoria Street met haar schattige huizen, vintage boetiekjes en art gallery's, varen met de ferry naar de baai van Manly Beach, vallen in slaap in het Hyde Park en wandelen langs de bruisende kust van Bondi Beach. Laatsgenoemde is meteen favoriet. Bondi Beach is populair bij toeristen en Australiërs zelf. Het is een heerlijk strand gevuld met zonaanbidders, surfers en overfitte hardlopers die trots op en neer langs de kust rennen (is er iemand die niet aan hardlopen doet hier?). Een beetje slenteren om de health freaks heen en je geniet van de mooiste uitzichten die Sydney te bieden heeft, weer een nieuwe droom erbij; Vakantiehuisje in Bondi Beach, ik teken ervoor! Want toegegeven Bondi is fabulous, er wonen leuke mensen, de restaurants zijn om je vingers bij af te likken en de sfeer is top!
We ontdekken het briljante systeem BYO (bring your own). Voor je ergens een hapje gaat doen, spaar je een hoop geld uit door zelf je wijntje te halen bij de drankwinkel en mee te nemen naar het restaurant, wij zeggen: proost op Australië!
Nog voor we gaan roadtrippen, bereiken de eerste verontrustende krantenkoppen ons al. Gruwelijke Shark Attacks en slachtoffers van giftige slang- en spinnenbeten. In de komende 2 maanden worden er zeker vijf mensen ernstig verwond door de grote witte haai, zijn er gigantische overstromingen in het noorden veroorzaakt door cyclonen. Wordt een 4-jarig jongetje opgegeten door een 5 meter lange krokodil (in de overstroomde gebieden zwemmen krokodillen door woonwijken! Het kleine jongetje probeerde tevergeefs zijn puppy te verdedigen die al in de bek van de krokodil zat...) en wordt het leven van duizenden Zuid-Australiërs ongenadelijk verwoest door de grootste bosbranden in de geschiedenis van Australië.
Tegenover al deze narigheid staat een reis vol mooie momenten. We hebben 2008 overleefd en hoe! Trots op de reis die achter ons ligt en benieuwd naar alles wat ons te wachten staat, starten we 5 januari 2009 midden in het hectische centrum van Sydney aan een nieuw avontuur. Na een korte instructie van ons huis op wielen proberen we ons wegwijs, maar vooral verkeerswijs te maken over de wegen van Down Under. Bij ons gaat dat ongeveer zo (in willekeurige volgorde en zonder rolverdeling): 'Links rijden, links rijden, links rijden, ik zei toch links rijden!!!!.....Oooooh kijk nou uit voor die kangoeroe, niet in slaap vallen hoor! Welke kant moeten we op??? Hebben we nu alwéér de afslag gemist? Nog 400 kilometer tot het volgende stadje!? Maar we hebben bijna geen benzine meer! F#%&*K!!!!!!!!!!!!!!!)
Blauwe Waas & La Guitarra - Blue Mountains
In Australië kan je werkelijk uren rijden zonder echt ergens te komen. Onze eerste stop: Blue Mountains, een gebied van 248.000 hectare vol diepe valleien, watervallen, bizarre rotsen en regenwoud. Hier zien we de beroemde rotsformatie 'The Three Sisters', geen girlband maar een indrukwekkend geheel bestaande uit 3 individuele rotsen. De Aboriginal legende gaat dat er ooit 3 zusjes in steen zijn veranderd door een tovenaar om ze te beschermen tegen een dreigende oorlog. Toen deze oorlog daadwerkelijk toesloeg en in een bloedbad eindigde, is ook de tovenaar omgekomen. Niemand kon de meisjes meer terug toveren. Waar of niet, de rotsen zien er magisch mooi uit.
Blue Mountains blijkt haar naam te danken aan de blauwige waas die boven dit gebied hangt, dit schijnt een oliewaas van de eucalyptusbomen te zijn. De eerste paar dagen met onze minivan zijn niet helemaal compleet. We leven uit een auto, zijn vogelvrij, genieten van bbq's en zonsondergangen aan het strand, maar er mist iets. Live muziek natuurlijk! Dus kopen we een gitaar, nu nog een surfplank en ons 'huis' is volledig gemeubileerd! We nemen de roadtrip serieus en slaan gigantisch in op lekkere snacks, bier en wijn! Zo zijn we ready, steady, go voor de 'Pacific Drive'. Een snelweg die strak langs de oceaan loopt. Bob heeft pauze en ik ben de rijder voor de rest van de dag. Ietwat gestrest en met lichte zweethandjes bestijg ik de woonwagen. Miriam in een grote auto in het nog grotere Australië, I rest my case...
De eerste uren gas ik flink door en op wat kleine schakel-, spiegel- en verkeersproblemen na (alles dus wat met autorijden te maken heeft) overleven we de rit. Bob heeft het zwaar te verduren. Zijn goedbedoelde adviezen dringen moeizaam door tot een (op sommige momenten) hysterische ik als er weer eens een onverwachte wegversmalling aankomt, een tientonner van een truck zowat op mijn achterbank zit, of als ik een afslag mis. Maar ook andersom is de gespreksstof gelimiteerd tot; 'Let op je snelheid, blijf links, niet de berm in, pas op de vangrail. Niet te dicht bij het randje Edgar!!!!'
We houden elkaar streng in de gaten, maar na twee dagen zijn we helemaal één met de weg en schreeuwen we uit volle borst mee met de radio, genieten we onderweg van onbeschrijfelijke uitzichten en kunnen we niet meer zonder onze Flowrider.
Poedersuiker & Possums - Hyams Beach en Booderee National Park
Het witste strand ter wereld, bestaat dat? Volgens het Guinness Book Of Records wel en laat dat strand nu net in Australië zijn. Hyams Beach here we come!
Stralend wit zand, zo lichtgevend dat het pijn doet aan je ogen! Het is net poedersuiker en je krijgt de neiging een pannenkoek te bakken en het zand erover te strooien. We rijden het Booderee National Park in, waar je overal in het wild felgekleurde papegaaien ziet, kangoeroes en possums. De laatst genoemde horen we de eerste nacht om de auto heen trippelen, de afstand tussen ons en dit nieuwsgierige beestje wordt steeds kleiner, zo blijkt de avond daarop als één van de brutaalste komt gluren tijdens ons 'marshmellow rooster festijn'. Zo'n lekker zoet bbq-toetje lust Mister Possum ook wel, alleen vergist hij zich en bijt in mijn grote teen, auw! Als we terug komen bij de auto zit er zo'n zelfde pluizenbol in ons campingstoeltje te chillen en te knabbelen op ons vers gehaalde brood. Wegjagen, maar eerst even aaien, zo zacht!
Overdag is het vooral genieten van de natuur en begint de gitaar zich al aardig in te burgeren, we maken liedjes en fantaseren over het terugverdienen van onze reis door op straat te spelen. Never going to happen, but still a nice dream! Onderweg kan je langs de kant van de weg stoppen om vers geplukte kersen, aardbeien, kiwi's, avocado's, nectarines, appels, abrikozen, perziken, pruimen en mango's bij een plaatselijke boer af te halen. Het fruit hier is zó ontzettend smaakvol, een wereld van verschil met het fruit in Nederland. Naast al dit lekkers zien we ook de minder leuke kant van de weg, namelijk de berm waar om de paar kilometer wel een dode kangoeroe ligt weg te rotten, akelig gezicht.
Grieken & Zwervers - Melbourne
Melbourne is een gezellige en levendige stad, ze doet een beetje denken aan Amsterdam mede door de tram en terrasjes. Je ziet hier veel Griekse en Italiaanse invloeden wat uitnodigend werkt op de maag, we verdwalen in drukke steegjes met nog drukkere restaurants en cafés. Opvallend zijn de vele zwervers die serieus het brood van je bord af stelen. Er wordt hier zelfs een evenement georganiseerd voor zwervers uit heel Australië, Europese zwervers zijn ook welkom, dan weet je dat.
We slenteren langs de rivier en bezoeken Victoria Market, een bruisend geheel van verschillende culturen waar je van alles wat kan krijgen.
Koude Nachten & Koala's - Great Ocean Road
Torquay, Lorne, Apollo Bay, Johanna, 12 Apostelen, Port Cambell
Vanaf Melbourne rijden we in één ruk door naar Torquay, het officiële begin van de Great Ocean Road. Een trip langs haast onbewoonde kustlijnen gevoerd met briljante golven. We maken ontelbaar veel wandelingen over verlaten stranden vroeg in de morgen om wakker te worden of laat in de avond om sterren te kijken.
Torquay is de surfing capital van Australië, hier is het surfmerk Rip Curl geboren. Dan moeten we maar een kijkje nemen in het Surf Museum, de trots van de stad. Blijkt behoorlijk BOOOORING!!!!!!!! Ruim 20 dollar lichter en een teleurstelling rijker gaan we barbeknoeien, want dat doe je als je in Aussie bent. Als de hele natie iets leuk genoeg vindt dan zet de overheid die dingen toch gewoon neer om gratis te gebruiken!
Onze campervan trekt onderweg veel bekijks, vanuit de verte zouden we zo door kunnen gaan als de ijscoman! De wegen lijken oneindig en bestaan uit strakke bochten, steile bergen en kijken uit op kilometers ongerepte stranden. Volumeknop voluit, raampje naar beneden, stoeltje naar achteren en genieten maar! Je rijdt hier echt aan de rand van 't land, de snelweg omhelst zowat de zee en als bijrijder heb je mazzel, je kijkt neer op de prachtigste baaien, rotsformaties en een oceaan die tot Antarctica reikt (verklaart het ijskoude water en idem nachten die om extra slaapzakken smeken!).
Onderweg spotten we koala's in het wild, slaperig hangen ze hoog in de bomen en kijken ons versuft aan. Soms belanden we echt in de middle of nowhere zoals in het plaatsje Johanna, waar we aan de rand van een knalgroene vallei parkeren. Er is niemand te bekennen, we brouwen een pastaatje, trekken een Shiraz open en zien de laatste zonnestralen van de dag op het topje van de berg schijnen. In de verte verschijnt het silhouet van een groep kangoeroes die in de late avondzon nog wat gras komen snaaien. 's Morgens fungeert het valse geloei van koeien, 't vrolijke gefluit van vogels en het bulderen van de zee als alarmklok en ontwaken we in onze zelf ontdekte secret spot aan zee.
De 12 Apostelen zijn een hoogtepuntje. Het zonlicht doet deze mysterieuze rotsen bijzonder mooi oplichten. Ooit maakte dit deel uit van het vaste land, maar door de jaren heen zijn de rotsen los gekomen en prijken nu honderden meters boven zee uit. Staren naar een paar losgekoppelde aardeformaties lijkt misschien saai, maar de 'lookout' die recht op dit fenomeen uitkijkt geeft de aantrekkelijkheid weer en doet je beseffen wat een kracht de natuur heeft. Het weer kan hier binnen enkele minuten omslaan, vandaag staan de 12 Apostelen er vredig bij omringd door rustig water, maar deze oceaan heeft vroeger vele levens beëindigd toen dit de enige weg was om voet aan land te zetten en down under te ontdekken.
Visgraten & Lavendel Champagne - Otway Estate, Lake Colac, Daylesford
We rijden door naar 'Otway Estate' een wijngaard mid...
tags: #meryam #ontmaagd #door #kinderwagen