Wat is een miskraam?

Definitie en prevalentie

Een miskraam is het verlies van een zwangerschap vóór de 20e week. Ongeveer 10% tot 20% van de zwangerschappen eindigt in een miskraam, maar het werkelijke aantal ligt waarschijnlijk hoger. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) voegt eraan toe dat de uitgedreven foetus minder dan 500 gram moet wegen. Een miskraam kan vroeg (vóór de 12e week) of laat (na de 12e week tot de 20e week) plaatsvinden. De term "miskraam" kan suggereren dat er iets misging in de ontwikkeling van de zwangerschap, maar dit is meestal niet het geval. Een miskraam is een veelvoorkomende ervaring, wat het echter niet gemakkelijker maakt. Een miskraam wordt ook wel "spontane abortus" of "natuurlijke abortus" genoemd. Verlies van de zwangerschap na 20 weken wordt vruchtdood genoemd.

Oorzaken van een miskraam

Chromosomale afwijkingen

De meest voorkomende oorzaak van een miskraam is een probleem met de chromosomen die de ontwikkeling van het embryo belemmeren. Ongeveer de helft tot tweederde van de miskramen in het eerste trimester is gerelateerd aan een tekort of overschot aan chromosomen. Chromosomen zijn structuren in elke cel die genen bevatten - de instructies voor hoe mensen eruitzien en functioneren. Wanneer een eicel en spermacel samenkomen, worden twee sets chromosomen gecombineerd, één van elke ouder. Als het bevruchte ei een abnormaal aantal chromosomen (genen) heeft, kan dit leiden tot een miskraam. Dit gebeurt willekeurig bij ongeveer de helft van de miskramen, dus je kunt het niet voorkomen of veroorzaken.

Specifieke situaties die verband houden met chromosomale afwijkingen zijn:

• Anembrionisch zwangerschap (lege vruchtzak): Hierbij vormt zich geen embryo, of het embryo wordt geabsorbeerd.
• Intra-uteriene vruchtdood: Een embryo vormt zich, maar stopt met groeien.
• Mola hydatidosa en partiële mola hydatidosa: Bij een mola hydatidosa ontwikkelt de foetus zich niet; dit gebeurt vaker als beide chromosoomsets van de spermacel komen. Bij een partiële mola hydatidosa kan de foetus zich ontwikkelen, maar overleeft deze niet. Dit komt door een extra chromosomenset, bekend als triploïdie. Mola's kunnen niet voortduren omdat ze ernstige gezondheidsproblemen kunnen veroorzaken.

Gezondheidsproblemen van de moeder

Bepaalde medische aandoeningen bij de moeder kunnen het risico op een miskraam verhogen:

• Leeftijd: Vrouwen ouder dan 35 jaar hebben een hoger risico op een miskraam. Rond de 35 jaar is het risico ongeveer 20%, en rond de 40 jaar stijgt dit naar 33% tot 40%.
• Eerdere miskramen: Een geschiedenis van één of meerdere miskramen verhoogt het risico op herhaling.
• Chronische aandoeningen: Langdurige gezondheidsproblemen.
• Problemen met de baarmoeder of baarmoederhals: Structurele afwijkingen.
• Roken, alcohol, cafeïne en drugs: Roken verhoogt het risico aanzienlijk. Overmatig gebruik van cafeïne of alcohol verhoogt ook het risico.
• Gewicht: Overgewicht of ondergewicht.
• Genetische aandoeningen: Soms is een van de partners drager van een genetisch probleem dat het risico op een miskraam verhoogt, zoals een translocatie (waarbij delen van twee verschillende chromosomen zich aan elkaar hechten).
• Onderliggende ziekten: Ernstige algemene ziekten (systemische aandoeningen) van de moeder, zoals slecht gecontroleerde diabetes.
• Infecties: Ernstige infecties.
• Bloedstollingsstoornissen.
• Hormonale problemen.
• Immuunrespons-problemen.

Stress

Korte periodes van stress die het algemene leven van een persoon niet verstoren, lijken het risico op een miskraam niet te verhogen. Echter, langdurige stress (chronische stress) of plotselinge hoge stressniveaus (acute stress) kunnen het risico verhogen. Dit soort stress kan een negatief effect hebben op het lichaam en de algemene gezondheid. Chronische stress kan bijvoorbeeld leiden tot verhoogde cortisolniveaus, wat veranderingen in het immuunsysteem kan veroorzaken en problemen kan geven met de suikerstofwisseling. Intense of aanhoudende stress kan het lichaam ook vatbaarder maken voor infecties. Hoewel het moeilijk kan zijn om dit soort stress te vermijden, is het belangrijk om medisch advies in te winnen bij aanhoudend hoge stressniveaus tijdens de zwangerschap.

Verschillende soorten miskramen

Er zijn verschillende termen die gebruikt worden om de verschillende stadia en uitkomsten van een miskraam te beschrijven:

• Volledige miskraam (aborto consumado): Alle zwangerschapsresten zijn uit het lichaam verwijderd.
• Onvolledige miskraam (aborto incompleto): Slechts een deel van de zwangerschapsresten is uit het lichaam verwijderd.
• Onvermijdelijke miskraam (aborto inevitable): De symptomen (zoals bloedingen en ontsluiting van de baarmoederhals) kunnen niet worden gestopt, en een miskraam is onvermijdelijk.
• Retentie miskraam (aborto retenido): De foetus is overleden, maar de zwangerschapsresten worden langdurig in het lichaam van de moeder behouden.
• Geïnfecteerde miskraam (aborto infectado/séptico): Het baarmoederslijmvlies en eventuele resterende zwangerschapsresten zijn geïnfecteerd. Dit kan leiden tot een ernstige infectie.
• Bedreigde miskraam (amenaza de aborto): Er is sprake van buikpijn met of zonder vaginale bloeding, wat een teken kan zijn dat een miskraam mogelijk gaat optreden.

Symptomen van een miskraam

De meest voorkomende symptomen van een miskraam zijn:

• Buikpijn: Variërend van krampen tot hevige pijn in de onderbuik.
• Vaginale bloeding: Dit kan variëren van licht spotting tot hevige bloedingen.
• Uitscheiding van weefsel of bloedstolsels: Vaginaal verlies van vast materiaal of bloedstolsels.

Sommige vrouwen ervaren in het begin geen symptomen. Als er weefsel uit de vagina komt, moet dit worden onderzocht om te bepalen of het normale placenta of een mola hydatidosa was. Het is ook belangrijk om te controleren of er nog zwangerschapsresten in de baarmoeder aanwezig zijn.

Complicaties

In sommige gevallen kunnen complicaties optreden na een miskraam:

• Septische miskraam: Als er zwangerschapsweefsel achterblijft in de baarmoeder, kan dit leiden tot een infectie, ook wel een septische miskraam genoemd. Symptomen zijn koorts, aanhoudende vaginale bloeding, krampen en stinkende vaginale afscheiding. Dit vereist onmiddellijke medische aandacht.
• Bloeding (hemorragie): Hevige vaginale bloeding is een andere mogelijke complicatie die onmiddellijke medische zorg vereist.

Diagnose en behandeling

Als er symptomen van een miskraam optreden, is het belangrijk om medisch advies in te winnen. De arts zal studies uitvoeren om de oorzaak te achterhalen. Afhankelijk van het type miskraam, kan de behandeling variëren:

• Wachten: Bij een volledige miskraam waarbij alle weefsels het lichaam hebben verlaten, is vaak geen verdere behandeling nodig.
• Medicatie: Medicijnen zoals misoprostol of mifepriston kunnen worden gebruikt om de baarmoeder te laten samentrekken en de zwangerschapsresten te verwijderen.
• Chirurgische ingreep: Een zuigcurettage (AMEU) of een instrumentele curettage (LUI) kan nodig zijn om het resterende weefsel uit de baarmoeder te verwijderen. Dit is vaak de snelste en meest effectieve methode.
• Behandeling van infecties: Bij een septische miskraam worden direct antibiotica toegediend en wordt de baarmoeder geledigd.

Na de behandeling hervatten de meeste vrouwen hun normale menstruatiecyclus binnen 4 tot 6 weken. Het is vaak mogelijk om direct weer zwanger te worden, maar het wordt aangeraden om eerst een normale menstruatiecyclus af te wachten.

Preventie

Vaak is er niets wat een vrouw kan doen om een miskraam te voorkomen. De meeste miskramen worden veroorzaakt door chromosomale afwijkingen die buiten de controle van de vrouw vallen. Echter, bepaalde maatregelen kunnen het risico op complicaties verminderen:

• Beperk cafeïne: De meeste experts raden aan om niet meer dan 200 milligram cafeïne per dag te consumeren tijdens de zwangerschap.
• Gezonde levensstijl: Vermijd roken, alcohol en drugs.
• Gezond gewicht: Een gezond lichaamsgewicht handhaven.
• Goede medische zorg: Adequate prenatale zorg en het behandelen van onderliggende medische aandoeningen (zoals diabetes) vóór en tijdens de zwangerschap.
• Vermijd schadelijke blootstellingen: Zoals hoge doses chemicaliën of straling.

Het is belangrijk om te onthouden dat de meeste zwangere vrouwen die vroege vaginale bloedingen of spotting ervaren, een zwangerschap zonder complicaties hebben. Als je echter symptomen van een miskraam ervaart, zoek dan onmiddellijk medische hulp.

tags: #wat #is #miskraam #in #het #spaans