De discussie rond borstvoeding, met name die aan oudere kinderen, roept vaak uiteenlopende reacties op. Een recente ervaring met een buurvrouw illustreert dit treffend. Na het zien van een documentaire over borstvoeding, waarin een Engelse vrouw een boete kreeg voor het geven van borstvoeding in een park en een moeder met een tweeling van twee jaar aan de borst werd getoond, uitte mijn buurvrouw haar afschuw. Haar opvatting was duidelijk: borstvoeding is uitsluitend voor kleine baby's.
Dit standpunt staat haaks op de adviezen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), die aanbeveelt dat kinderen tot minimaal twee jaar borstvoeding krijgen. Ik bracht dit subtiel ter sprake, maar de afkeer bleef. De voordelen van borstvoeding in ontwikkelingslanden, waar het een cruciaal alternatief kan zijn voor kunstvoeding, en de algemene gezondheidsvoordelen van voeden tot twee jaar, zowel daar als hier, konden haar mening niet veranderen. Haar afsluitende opmerking: ‘Gelukkig zijn wij hier in Nederland een stuk gecultiveerder’, benadrukte de diepgewortelde weerstand die er bestaat.
Het was op dat moment niet opportuun om te vermelden dat mijn eigen dochter, Mare, van ruim twee jaar nog steeds borstvoeding krijgt. De documentaire zelf riep bij mij veel vragen op. Was het de bedoeling om borstvoeding positief onder de aandacht te brengen? Gezien de reactie van mijn buurvrouw, leek die opzet te zijn mislukt. De keuze om een moeder met twee peuters aan de borst te portretteren, die er bovendien slonzig uitzag, is wellicht geen effectieve marketingstrategie om borstvoeding aan peuters te promoten.
Men kan zich afvragen hoe de reactie zou zijn geweest als een succesvolle zakenvrouw in mantelpakje haar peuters had gevoed. Een andere documentaire, die een meisje van zeven jaar oud aan de borst bij haar moeder toonde, leidde destijds tot aanzienlijke ontzetting en ophef. Ondanks de inzichten van experts zoals Katherine Dettwyler, die pleiten voor een natuurlijke speenleeftijd tussen twee en zeven jaar, blijft de meerderheid van de bevolking borstvoeding aan peuters afwijzen als walgelijk.
Het Doorbreken van het Taboe: De Rol van Rolmodellen en Campagnes
Om dit taboe te doorbreken, lijken rolmodellen een cruciale rol te kunnen spelen. Denk aan een bekende persoonlijkheid die openlijk haar peuter voedt op televisie, of een interview met een beroemdheid die deelt dat haar kind ’s nachts nog een slokje melk krijgt. Programma's zoals ‘Hoe word ik mama in Amsterdam-Zuid’ hadden een kans kunnen grijpen door bijvoorbeeld Bridget Maasland te portretteren tijdens een voorlichtingsavond van VBN. Dergelijke publieke uitingen kunnen de publieke opinie aanzienlijk beïnvloeden.
Borstvoeding aan peuters verdient een krachtige reclamecampagne, vergelijkbaar met de succesvolle campagnes van grote merken als Heineken of Albert Heijn. Het doel is om borstvoeding net zo gewoon te maken als dagelijkse activiteiten, zoals winkelen bij de HEMA. Hopelijk zullen er in de toekomst rolmodellen opstaan die borstvoeding aan peuters omarmen en dit actief uitdragen.
Verhalen van Vrouwen: Ervaringen met Borstvoeding en Ouderschap
Lacey's Ervaring: Delen van Moedermelk en Ondersteuning
Lacey, een 27-jarige vrouw, heeft niet alleen haar eigen kinderen borstvoeding gegeven, maar ook kinderen uit de buurt. In totaal veertien kinderen hebben aan haar borsten gedronken. Zij is van mening dat dit een vorm van onderlinge hulp is die we elkaar zouden moeten bieden. Haar eerste ervaring met het geven van borstvoeding aan een baby die niet van haarzelf was, vond plaats toen een vriendin die borstvoeding gaf een weekend weg wilde. Lacey, die zelf borstvoeding gaf aan haar dochter en een overvloed aan melk had, bood uitkomst. Dit markeerde het begin van een reeks van veertien kinderen die zij aan de borst voedde.
De vraag rijst: als een borstvoedende buurvrouw aan het werk wil en jij kunt oppassen, of als een borstvoedende vriendin een weekendje weg wil zonder baby, sta jij dan klaar om te helpen? Lacey's verhaal benadrukt het potentieel voor gemeenschapsondersteuning rondom borstvoeding.
Monique's Verhaal: Borstvoeding, Carrière en Balans
Monique, die binnenkort haar tweede kind verwacht, wenst langer verlof te nemen dan na de geboorte van haar eerste kind, Noah. Slechts vijf weken na de bevalling moest zij alweer optreden, terwijl de theatertour al voor haar zwangerschap gepland was. Tot drie weken voor de bevalling stond ze op het podium en keerde er kort daarna weer naar terug. Deze korte periode na de bevalling ervoer ze als te kort; ze had nog geen ritme gevonden en moest nog wennen aan het moederschap.
Borstvoeding was een drama voor Monique. Het deed pijn, kostte haar de hele dag, en ze kon hierdoor geen kant op. Na acht weken stopte ze ermee, wat een last van haar schouders nam. Ze kampte met pijnlijke ontstekingen, kon maandenlang nauwelijks zitten, voelde zich onzeker, worstelde met Noah's buikkrampjes en het slaapgebrek. Ze beschrijft deze periode als een totale uitputting.
Ze erkent dat ze geluk heeft met haar partner, Martijn. Hij accepteerde haar buien en ondersteunde haar enorm. Wanneer Noah 's nachts wakker werd, nam Martijn direct de zorg op zich, uit angst dat Monique, na een nachtdienst, de volgende dag niet meer zou kunnen functioneren. Martijn wordt omschreven als lief en een goede partner.
Monique ontmoette Martijn toen ze een relatie had. Hij kwam uit een naburig dorp en ze ontmoetten elkaar op Kreta. Hoewel hij destijds geen relatie had, ontstond er later een complexere situatie rondom hun relatie en de zwangerschap. Martijn hoorde pas anderhalve week voor de geboorte van zijn zoon dat hij vader zou worden, wat een heftige ervaring was. Monique waardeert het dat Martijn desondanks de poging deed om een gezin te vormen.
Vanwege hun gedeelde levenservaringen, voelden Monique en Martijn meteen een sterke band toen ze weer contact kregen. Ze hielpen elkaar bij het verwerken van hun verleden. Hoewel Monique zich had voorgenomen voorlopig geen nieuwe relatie aan te gaan, en Martijn daar ook geen behoefte aan had, ontstond er een natuurlijke verbinding die niet kon worden genegeerd.
Martijn is Moniques beste vriend. Ze kunnen goed met elkaar praten, hij steunt haar en begrijpt haar. Ze kan dagenlang blijven piekeren over werk- of vriendschappelijke kwesties, terwijl Martijn oplossingsgericht denkt en vol ideeën zit. Hij gaf haar bijvoorbeeld het advies om een catchy, zomers nummer te maken voor haar nieuwe single.
Een Bijzondere Zwangerschap en Toekomstige Keuzes
Binnen vier maanden woonden Monique en Martijn samen, en een jaar later besloten ze voor een kind te gaan. De zwangerschap was meteen raak. Ondanks hevige misselijkheid in de eerste twintig weken, waarbij ze zelfs in het ziekenhuis belandde, genoten ze enorm. Voor Martijn was het bijzonder om deze zwangerschap bewust mee te maken, iets wat hij bij zijn eerdere zoon had gemist. De zoon van Martijn woont grotendeels bij zijn moeder, waar Monique verder geen details over kwijt wil.
Monique werkt momenteel aan een nieuwe single en een album, en treedt op voor diverse gelegenheden. Ze is nu maximaal een paar uur per dag van huis, waarbij haar moeder, zus of een buurvrouw oppast. Dit zal echter veranderen wanneer ze voor een nieuw project drie tot vier dagen per week van huis zal zijn, naast haar optredens. Dit plaatst haar voor een lastige keuze: een gastouder of een kinderdagverblijf?
Een oppas aan huis ziet ze niet zitten, behalve voor incidentele babysitting. Ze moet er niet aan denken om dagenlang een vreemde in huis te hebben. Hoewel haar moeder aanbiedt om één of twee middagen per week op te passen, is er nog geen definitieve beslissing genomen.
Martijn kan geen papadag opnemen, aangezien hij fulltime bij FC Volendam werkt en carrière wil maken. Monique respecteert dit en wil hem de ruimte geven zijn dromen na te jagen. Daarom regelt zij momenteel thuis het huishouden en de zorg. In het weekend vraagt ze Martijn wel om taken als het in bed leggen van Noah of het verschonen van zijn luier, hoewel hij dit ook vaak uit zichzelf doet.
Hoe ik lactatiekundige werd / STORYTIME / BORSTVOEDING
tags: #buurvrouw #geeft #geile #borstvoeding #ver